Text Size

Schokkend nieuws uit Kazachstan: Leider van Socialistische Beweging dood aangetroffen

Op 5 juni waren vrienden en collega’s van Takhir Mukhamedzyanov verontrust omdat hij niet op zijn werk verscheen. Ze trokken naar zijn appartement in Karaganda waar ze hem dood aantroffen. De doodsoorzaak staat nog niet vast. Maar de dood van Takhir, een gezonde en energieke 51-jarige, is verdacht. Recent kreeg Takhir bedreigingen van ‘onbekenden’ die aankondigden dat ze hem zouden afmaken. Takhir was een van de vijf gezamenlijke voorzitters van de Socialistische Beweging Kazachstan. Verklaring door de vakbond Zhanartu en de Socialistische Beweging Kazachstan

Verklaring door de vakbond Zhanartu en de Socialistische Beweging Kazachstan

Takhir werkte jarenlang als mijnwerker, eerst in de Sovjetindustrie en na de privatisering voor ArcelorMittal. Dat bedrijf nam alle mijnen en metaalbedrijven in de regio Karaganda over. Hij werd in 2008 illegaal ontslagen. Hierna was Takhir voltijds actief als vice-voorzitter van de ‘Mijnwerkersgezinnen’, een functie die hij uitoefende tot aan zijn dood. Takhir en zijn collega’s van de ‘Mijnwerkersgezinnen’ stonden weduwen en kinderen van omgekomen arbeiders bij, maar raakten ook steeds meer betrokken in de verdediging van de rechten van de mijnwerkers. Maatregelen inzake gezondheid en veiligheid op de werkvloer zijn onbestaande in Karaganda, de nieuwe bazen willen daar hun winsten niet aan opofferen. De officiële door de staat gesteunde vakbonden doen amper iets om de arbeiders te verdedigen. Hierdoor is de organisatie ‘Mijnwerkersgezinnen’ steeds meer uitgegroeid tot een onafhankelijke vakbond.

Dat ging niet onopgemerkt voorbij. De druk op de ‘Mijnwerkersgezinnen’ werd opgevoerd. Als ‘waarschuwing’ werd de garage van Takhir met zijn auto erin op 10 oktober 2010 opgeblazen. Activisten van ‘Mijnwerkersgezinnen’ denken dat de aanslag te maken had met de rol die Takhir speelde in het verdedigen van de rechten van de mijnwerkers. Volgens zijn kameraad Natalia Tomilova werden bedreigingen van geweld en terreur tegen activisten die voor arbeidersrechten opkomen steeds meer dagelijkse kost.

Twee weken na de explosie in zijn garage kreeg Takhir om 21u30 het bezoek van de politie die zijn appartement binnenviel om hem mee te nemen naar de lokale psychiatrische kliniek. Twee dokters, drie agenten in uniform en een agent in burger verklaarden dat Takhir na de explosie een zenuwinzinking had gekregen en daarom moest begeleid worden. Toen ze hem een injectie met een onbekende substantie wilden toedienen, slaagde Takhir erin om zich los te maken en te ontsnappen. Met de hulp van een vriend en van zijn dochter kon hij terug naar huis. Door een publieke campagne werd iedere verdere poging om Takhir medisch te ‘begeleiden’ achterwege gelaten.

In maart 2011 vernam Takhir in de mijnwerkersbuurt van Shakhtinsk van een jongere dat er documenten uit de wagen van Takhir op een afvalberg in de buurt van het stadje lagen. De documenten waren opgedoken toen de sneeuw begon te smelten. Het bevestigde dat er in de garage was ingebroken voor de explosie.

Niet onverschillig tegenover onrecht

Activisten van de Socialistische Beweging Kazachstan (toen nog ‘Kazachstan 2012’) kwamen Takhir voor het eerst tegen in 2009. In september 2010 organiseerde Takhir een bezoek van Europarlementslid Joe Higgins aan Karaganda. In november 2010 nam hij deel aan de stichtingsconferentie van de onafhankelijke vakbondsfederatie Zhanartu en werd hij verkozen als lid van het Centraal Comité. In mei 2011 nam hij deel aan de oprichting van de Socialistische Beweging Kazachstan en werd hij verkozen als een van de vijf gezamenlijke voorzitters van die beweging. In juli 2011 organiseerde Takhir opnieuw een bezoek van een Europarlementslid aan Karaganda, Paul Murphy was op weg naar een bezoek aan de stakende oliearbeiders in Zhanaozen. Twee weken geleden nog bezocht Takhir de stad Zhenkazgan waar er stakingsacties waren uitgebroken. Er werden al gauw banden gecreëerd en Takhir trok naar huis met de vastberaden wil om de banden tussen de arbeiders in Zhankazgan en Karaganda te versterken en de solidariteit te organiseren.

Takhir werkte hard. Hij kon onrechtvaardigheid niet aanvaarden of negeren. We zullen hem herinneren als een consistente en onvermoeibare voorvechter voor de rechten van de arbeidersklasse in Kazachstan. We zullen hem ook als persoon herinneren, hij had geen pretenties, was altijd vol goede moed en was aangenaam gezelschap. We zullen hem missen.

In naam van de onafhankelijke vakbond Zhanartu en de Socialistische Beweging Kazachstan betuigen we ons diepgaande medeleven met de familieleden en vrienden van Takhir.

Takhir zal steeds in ons geheugen gegrift zijn, zijn naam zal prominent aan bod komen in de geschiedenis van de arbeidersklasse van Kazachstan. Vaarwel, kameraad.

Het Centraal Comité van Zhanartu, het Politiek Comité van de Socialistische Beweging Kazachstan

Brief van het CWI aan de familieleden, kameraden en vrienden van Takhir Mukhamedzyanov

In naam van het CWI, een internationale organisatie actief in meer dan 40 landen, betuigen we ons medeleven met de familieleden, kameraden en vrienden van Takhir Mukhamedzyanov.

Die leden van het CWI die het voorrecht hadden om Takhir te ontmoeten, waaronder Peter Taaffe van het Internationaal Secretariaat van het CWI, parlementsleden Joe Higgins en Paul Murphy, zullen hem herinneren als een onvermoeibare vechter. Een man die zijn leven kaderde in de strijd voor de rechten van de arbeidersklasse. Hij deed dit zowel met de ‘Mijnwerkersgezinnen’, de vakbond Zhanartu als met de Socialistische Beweging Kazachstan.

Het CWI eist een volledig en onafhankelijk onderzoek naar de oorzaak van het veel te vroege overlijden van Takhir. Als er sprake zou zijn van kwaad opzet, eisen we dat de verantwoordelijken daarvoor veroordeeld worden.

Het CWI verbindt er zich toe om de herinnering aan Takhir levendig te houden door de strijd tegen onrechtvaardigheid voor te zetten, in het bijzonder onrechtvaardigheid die wordt opgelegd door multinationals zoals ArcelorMittal, Kazakhmys en KazMunaiGaz en door het kapitalistische systeem. We komen voor voor de omverwerping van het kapitalisme en voor een democratische en internationale socialistische samenleving waarbij de rijkdom wordt gebruikt voor de behoeften van alle mensen en waarbij de werkende bevolking de controle over het eigen leven kan overnemen.

Namens het Internationaal Secretariaat van het CWI, Tony Saunois