Text Size

Nationalisatie SNS, kapitalisme in nood

 

Na andere banken is in Nederland nu SNS over de kop. Tijd voor harde conclusies. Wereldwijd is het kapitalisme in crisis. Even diep als in de jaren dertig. Maar deze crisis duurt langer. En gaat nog veel langer duren. De nood is hoog. Betekent deze economische nood het einde van het kapitalisme? Zeker niet. Actief verzet, een socialistisch alternatief is nodig.

 

 

 

 

 

 

{jcomments on}

Toen de crisis uitbrak, in 2007 en 2008 toen de bank Lehman Brothers omviel, stokte het geloof in het kapitalisme even. De heersende klasse, de bourgeoisie, was overvallen door een crisis die ze voor onmogelijk hielden. En zat om een antwoord verlegen. Vandaag, vijf jaar verder, is dat moment van twijfel voorbij. Niet dat het geloof in hun systeem is hersteld. Zij beseffen zelf ook wel hoe zwak het staat. Maar zij weten nu dat zij één hele sterke troefkaart hebben. En dat is het gebrek aan een alternatief voor het kapitalisme. Die troefkaart geeft ze de brutaliteit die ze nu bezitten.

Het terugdringen van de arbeidersbeweging, ingezet in de jaren tachtig en negentig is gewoon doorgegaan. Het kapitalisme heeft de crisis handig gebruikt om de arbeidersklasse ideologisch verder te verzwakken en de restanten van de welvaartsstaat af te breken. De leidinggevenden van politieke partijen en vakbonden capituleren dagelijks voor de gevolgen van de crisis. Het idee van actief verzet, van socialisme lijkt van een andere tijd, een andere planeet. En dat geldt zeker voor Nederland.

Het lapmiddel dat de kapitalisten voor de crisis hanteren is het volgende. De staat neemt de onvoorstelbaar grote schulden van de financiële sector over. De nationale staten dreigen daardoor natuurlijk door hun financiële hoeven te zakken. Daar zijn ze niet op berekend. Maar ook voor dit probleem bestaat een lapmiddel. De nationale staten halen op termijn hun tekorten weer bij de werkende en werkloze bevolking, bij de gepensioneerden, de zieken en de zwakken, de huurders, de benzineaccijns en BTW-betalers. Alle zakken, behalve die van henzelf, worden leeggeklopt.

Het wonder van deze tijd is, dat de verliezen van vastgoedsector en de banken nu onze schulden zijn. En natuurlijk is er het mirakel dat ondernemers paardenvlees maken tot koeienvlees. Zelfs Onze Lieve Heer verbleekt daarbij een beetje.

Maar de grote vraag is, gaat dit werken? De weerstand tegen deze wonderpolitiek is bij partijen en bij de vakbonden is minimaal. Er zijn geen massale arbeiderspartijen en nauwelijks vakbonden die hier werk van maken. In Nederland wil de SP vooral regeren. De SP bezuinigt mee. Minder dan de andere partijen (10 miljard) en zeker  ‘rechtvaardiger’. De SP vijlt aan de scherpe kanten, maar stelt het kapitalisme niet ter discussie. De FNV probeert het keiharde kabinetsbeleid wat af te zwakken. De bezuiniging op de WW moet minder. Maar de FNV is niet massaal in actie tegen het kabinetsbeleid.

Er zijn lichtpuntjes. In de Rotterdamse haven is strijdbaarheid. In de schoonmaaksector is secht vakbondswerk geleverd! Binnen de AbvaKabo wordt na meer nadruk gelegd op daadwerkelijk vakbondswerk: organiseren, druk leggen op de werkgevers en dan resultaten halen. Natuurlijk onmiddellijk in de grond geschreven door “De Volkskrant”.

In Nederland ligt nu de nadruk op de “onvermijdelijkheid” van de nationalisatie van SNS Reaal. De schattingen lopen uiteen, maar een 4 miljard Euro gaat ’t wel kosten. Natuurlijk naderhand op te brengen door…Daarmee verandert er fundamenteel niets. Het is alleen een toevoeging aan de lijst met banken die overeind blijven met steun van de overheid. De vraag is of dit model van staatssteun aan de financiële sector op kosten van de arbeiders gaat werken. En het antwoord is “nee”.

Heeft de nationalisatie van SNS de problemen opgelost? De nationalisatie van de ABN-Amro en de steun voor ING loste ook niets op. In tegenstelling tot de eerdere leugens blijkt het nu flink geld te kosten. Dat gaat bij SNS ook gebeuren. Alleen een pornobaas in Zeeland schijnt er aan te verdienen. Die koopt een seniorencomplex dat in Spanje door SNS is ontwikkelt voor 83 miljoen voor 6. De ouderen krijgt hij er waarschijnlijk gratis bij.

Maar het ergste komt nog. Let op: als de Nederlandse economie de komende tien jaar 1,5 % groeit (heel optimistische aanname), de inflatie op 2 % blijft (ook erg optimistisch) en het begrotingstekort laag (dat betekent dus heel fors blijven bezuinigen) dan is de staatsschuld over zo’n tien jaar even groot als nu. Vooruitgang: 0,0. In alle andere gevallen stijgt de staatsschuld!

Dat betekent dat als de bejaarden in de goot liggen te creperen, de studenten van gekkigheid niet weten waar ze het geld vandaan moeten halen, de arbeiders zich suf werken voor de belastingen, de bouwsector de nek is omgedraaid, als ontslag een kwestie van een wenkje van de baas is geworden, de werklozen voor een homp brood de dijken bouwen, de huurders krom liggen voor een lekkende flutwoning, de winkels grotendeels gesloten zijn, de zieken zich lam betalen voor een pot pillen en een bezoekje bij de arts, het probleem nog niet is opgelost.

Iedereen beseft dat de politiek geen oplossingen biedt. De PvdA heeft de mensen in de steek gelaten, maar de banken laten ze niet vallen. De politiek bezuinigt. En als de politiek minder bezuinigt, worden ze gestraft door de grote dictators van deze tijd, de “financiële markten”. De regering maakt de onderwijsinstellingen, de woningbouwcorporaties, openbaar vervoerorganisaties, ziekenhuizen, bejaardentehuizen het liefst tot hongerige winstroofdieren. En de regering gaat daar onverdroten mee door.

Het is tijd om de feiten onder ogen te zien. De financiële sector is niet genationaliseerd. Dat zou betekenen dat de overheid er iets over te vertellen had. Wat nu is gebeurd, is het omgekeerde. De financiële sector heeft de overheid gedwongen tot massale steun. Op onze kosten.

De werkelijkheid is dat wij nog tien, twintig, misschien dertig jaar moeten betalen aan deze massale leegzuigerij. Of gaan werken aan een alternatief voor dit systeem. Het begint met organisatie voor verzet tegen de bezuinigingen. Anti-bezuinigingscomité’s. Het begint met vakbondsverzet tegen alle gevolgen van de crisis. Het begint met de eis dat de financiële sector gedwongen wordt om te functioneren tot steun aan de samenleving. Het gaat verder met democratische, brede politieke organisaties die de belangen van de arbeiders behartigen. Het gaat om het herstel van een socialistische visie op de maatschappij. Het gaat om het nemen van stappen die in die richting leiden.

 

Wij eisen:

• Een democratisch arbeidersonderzoek naar alle bankschandalen en falen, door vertegenwoordigers van de vakbonden, ontvangers van hypotheken, ouderen en jongeren.

• Gevangenisstraf voor de fraudeurs. Weg met alle gangsterbankiers, snelle jongens en speculanten. Geen compensatie of gouden handdrukken voor de veroorzakers van de crisis.

• Weg met alle leenhaaien! Miljoenen mensen zijn tot schuld gedwongen om te overleven. Deze schulden moeten worden afgeschreven.

• Goedkope hypotheken en leningen op een degelijke basis, met gegarandeerd lage rentes.

• Nationaliseer alle banken op basis van democratisch staatseigendom. Beheer van de banken door vertegenwoordigers van de bankwerknemers en vakbonden, de arbeidersbeweging en de regering. Haal ze volledig uit de handen van de inhalige bankiers die deze rotzooi hebben veroorzaakt. Compensatie alleen op basis van gebleken behoefte.