Een kans om de regeringspartijen af te straffen!

De gemeenteraadsverkiezingen in maart gaan niet alleen over de lokale politiek. Ze zullen gezien worden als een graadmeter voor de populariteit (of beter: het gebrek daaraan) van de regering. Voor ons is dit een kans om te laten zien dat we de regering en de rechtse partijen spuugzat zijn! De rechtse partijen willen ons op laten draaien voor de crisis van het kapitalisme, waar we part noch deel aan hebben. Tijd dus voor een proteststem!

Door Barbara Veger, geroyeerd SP-lid

De regering, met PvdA-leider Wouter Bos voorop, kon honderden miljarden vinden om de bankiers het vege lijf te redden. Deze bankiers gingen stug door met miljoenenbonussen te incasseren, zonder dat de regering daar een stokje voor stak. Mede door deze miljardeninjecties vanuit de overheid zijn de staatschuld en het begrotingstekort de pan uitgerezen. Nu willen ze ons de rekening laten betalen, om te beginnen door de AOW-leeftijd te verhogen naar 67 jaar. Nog in november kondigde Wouter Bos aan nog eens 4,4 miljard aan ABN Amro te geven - een even groot bedrag als de bezuiniging op de AOW moet opleveren! 

Rechtse partijen hebben geen oplossing voor de werkloosheid 

De werkloosheid blijft fors groeien, alle mooie verhalen ten spijt dat we uit de recessie zijn. En wat is het antwoord van de regering? Deeltijd-WW voor noodlijdende bedrijven – oftewel een cadeautje voor de werkgevers op kosten van de belastingbetaler. Waarom investeert de regering niet in het scheppen van banen in de zorg, het onderwijs, het openbaar vervoer en de sociale woningbouw, waar dat hard nodig is? In plaats daarvan gaat de afbraak en privatisering van de publieke sector gewoon door. In de zorg zorgt de invoering van marktwerking voor een ravage. Het onderwijs wordt steeds verder uitgehold; nu de kansen op een baan sterk verminderen, kiezen meer jongeren ervoor om door te studeren, maar de regering zorgt er niet voor dat de middelen beschikbaar zijn voor voldoende docenten en faciliteiten, integendeel. Er zijn zelfs plannen om de studiebeurzen helemaal af te schaffen en om te zetten in een volledige lening!

Wat is het perspectief voor jongeren? De bijstand voor jongeren is afgeschaft. De keuze is doorleren en jezelf in torenhoge schulden steken of meedoen aan verplichte werkverschaffing door “stage” te lopen  - in feite werken met behoud van uitkering, daarmee oudere collega’s verdringend die wel een normaal CAO-loon krijgen. Een laatste optie is jezelf overeind proberen te houden met dan weer een dagje hier, dan weer een weekje daar als uitzendkracht te werken – als er werk is. Geen zekerheid, geen toekomstperspectief, geen basis om je eigen leven op te bouwen. Terwijl de rechtse partijen aan de ene kant de toekomst voor jongeren afbreken, roepen ze aan de andere kant het hardst dat de criminaliteit met harde hand bestreden moet worden. Maar de beste criminaliteitsbestrijding is jongeren een toekomst te bieden….

Daarnaast hebben de regeringspartijen bloed aan hun handen door de deelname aan de oorlog in Afghanistan – een oorlog die miljarden kost, die draait om machtspolitiek en grondstoffen, en waar naar schatting al 10 duizenden burgerslachtoffers zijn gevallen.   

PvdA heeft haar sociale masker afgeworpen 

De PvdA heeft de laatste schijn afgeworpen een partij voor arbeiders te zijn. Ze heeft in de regering zich volledig geschaard aan neo-liberale zijde, en is volledig medeverantwoordelijk voor de afbraak van de AOW, de zorg, de bijstand voor jongeren, het onderwijs en voor de oorlog in Afghanistan. Dit proces van verburgelijking van de PvdA (de kant van de burgerij, de kapitalistenklasse kiezen) was al in volle gang eind tachtiger, begin negentiger jaren. Laten we niet vergeten dat de PvdA in 1991 medeverantwoordelijk was voor de afbraak van de WAO, waartegen tienduizenden mensen de straat op gingen. Maar wie toch nog de illusie had dat een regering met de PvdA erin een verbetering zou zijn, is van een koude kermis thuisgekomen. De PvdA heeft het kapitalisme volledig omarmd, en dus ook de consequentie dat gewone mensen moeten opdraaien voor de crisis van het kapitalisme. 

Wat is het alternatief? 

Voor wie links wilde stemmen was in het verleden meestal de keus tussen PvdA, GroenLinks en SP. Dat we geen stemadvies geven voor de PvdA moge duidelijk zijn. GroenLinks is volgens ons ook geen optie. GroenLinks heeft haar wortels gedeeltelijk in de arbeidersbeweging – de CPN was een van de partijen die in GroenLinks opgingen. Maar ook bij GroenLinks heeft een proces van verburgerlijking ingezet. Beste bewijs is dat GroenLinks ook meegaat met de afbraak van de AOW: ook zij zijn van mening dat er aan de leeftijdsgrens van 65 jaar getornd mag worden. GroenLinks accepteert het verdrag van Lissabon en de grondwet van de EU. Sowieso heeft GroenLinks in de gemeenten waar zij in het college van B&W zitting heeft genomen in het verleden, in feite een neo-liberale koers gevolgd.

Als de AOW een graadmeter is in hoeverre partijen nog aan de kant van gewone arbeiders en jongeren staan, dan komt de SP als enige partij uit de bus die nog opkomt voor gewone mensen. De SP heeft terecht het duidelijke standpunt: 65 blijft 65. Weliswaar zegt de PVV van Wilders hetzelfde (de PVV doet overigens maar in twee gemeenten mee aan de verkiezingen), maar de PVV zoekt de “oplossing” in een stop op de immigratie. Het “sociale” geluid van de PVV is een farce, de PVV is er alleen maar op uit om gewone mensen tegen elkaar op te zetten op basis van afkomst. Als wij voor onszelf op willen komen, zullen gewone mensen (jongeren en ouderen, migranten en Nederlandse arbeiders, vrouwen en mannen) juist één vuist moeten maken tegen de rijken en de regering.  De PVV zaait alleen maar verdeeldheid en racisme.  

Ons stemadvies: SP 

De SP heeft het dus bij het rechte eind als het om de AOW gaat en heeft ook een geschiedenis van opkomen voor arbeiders en jongeren. De SP heeft zich gekeerd tegen privatisering, tegen marktwerking in de zorg, tegen de oorlog in Afghanistan. De SP-vertegenwoordigers in parlement en lokale politiek krijgen bovendien alleen een modaal salaris en storten de rest terug in de partijkas, om zakkenvullers buiten de partij te houden.

Toch zijn veel mensen teleurgesteld in de SP. In 2006 won de SP fors en kreeg 25 zetels in de Tweede Kamer. Velen hoopten dat er nu iets zou veranderen. Maar de SP gebruikte deze steun niet om mensen te mobiliseren in acties en campagnes tegen het afbraakbeleid. De SP-top zette haar zinnen op regeringsdeelname en deed meer haar best om potentiële coalitiepartijen PvdA en zelfs CDA te behagen dan om op te komen voor gewone mensen. De SP is steeds minder een anti-establishmentspartij geworden. Juist daarom kan de PVV groeien, omdat die gezien wordt als een partij die tenminste wel stevig tegen het establishment aanschopt. Bovendien hebben wij van Offensief de afgelopen periode gemerkt, dat de leiding van de SP democratische rechten binnen de partij met voeten treedt, als zij kritiek krijgt die haar niet welgevallig is: twee Offensief-leden zijn uit de SP geroyeerd vanwege hun Offensief-lidmaatschap, er is zelfs een algemeen besluit genomen dat lidmaatschap van Offensief gelijk staat aan lidmaatschap van een politieke “partij” en niet verenigbaar is met lidmaatschap van de SP.

De SP dreigt steeds meer dezelfde kant op te gaan als de PvdA: in bepaalde gemeenten waren SP-wethouders ook medeverantwoordelijk voor privatiseringen. In de huidige crisis is het niet langer mogelijk een middenweg te kiezen; of je accepteert het kapitalisme, met als logische consequentie ook bezuinigingen, privatiseringen en afbraak; of je kiest voor een fundamenteel andere, socialistische maatschappij. Die keus zal de SP de komende tijd moeten maken. Het is nog niet zover dat de SP al verloren is voor het socialisme; hoewel de top van de partij al enorm naar rechts is opgeschoven, gaat het erom wat de leden van de SP zullen doen. De SP heeft nog steeds het potentieel om een echte arbeiderspartij te worden met een socialistisch programma. Daarom roepen wij op SP te stemmen, ondanks het feit dat wij het niet eens zijn met de koers naar rechts die is ingezet.  

Afbraak slechts door actie tegen te houden! 

Echter, een stem op de SP alleen is niet voldoende om de verslechteringen tegen te houden die de rechtse partijen op ons af willen vuren. Daarvoor zullen we in actie moeten komen. De vakbeweging kan de AOW-afbraak nog steeds een halt toe roepen, door massale acties te organiseren inclusief een 24-uursstaking.

De werkloosheid is een andere prioriteit voor de arbeidersbeweging. Op de werkvloer moet een strijd gevoerd worden tegen elk ontslag, en voor behoud van banen. Massa-ontslagen moeten we niet accepteren, maar tegenhouden door middel van acties en zo nodig bedrijfsbezettingen, zoals die in andere Europese landen gevoerd zijn in de afgelopen periode. We zullen de regering moeten dwingen om bedrijven die massa-ontslagen doorzetten te nationaliseren. Als Bos banken kan nationaliseren om de rijke bankers te redden, waarom kan hij dan geen bedrijven nationaliseren om banen te redden?

Maar uiteindelijk kan ook massale actie verslechteringen slechts tijdelijk tegenhouden. De kapitalisten zullen steeds weer proberen uit de crisis te komen over de ruggen van de arbeiders en de jongeren. Vecht daarom mee met Offensief voor een democratisch socialistische maatschappij, waar de economie draait om de behoeften van allen, in plaats van om de winsten van enkelen!