|
Na Balkenende 4 verzet nodig! |
|
|
|
|
zondag 21 februari 2010 |
|
Veel mensen zullen opgelucht adem hebben gehaald toen ze hoorden van de val van het kabinet Balkenende 4. Eindelijk, misschien even een adempauze in de bezuinigingen, misschien wat uitstel van de verhoging van de AOW-leeftijd, de militaire missie in Uruzgan komt in ieder geval niet terug, misschien zijn we zo even af van al die narigheid. Geen arbeider die een traan zal laten om het omvallen van dit kabinet, integendeel.
Pieter Brans
Maar zo zit het natuurlijk niet. De ondernemers en hun politieke partijen doen niet een stapje terug om ons een plezier te doen. Als zij een stap terug doen, is dat om later keihard toe te kunnen slaan. De PvdA was daarbij steeds meer een blok aan het been geworden.
Ging het allemaal om het gestook van minister Verhagen voor het verlengen van de militaire missie in Uruzgan? Ministers van Buitenlandse Zaken doen al sinds de jaren vijftig weinig anders dan in Nederland uitdragen wat Washington vind, dus dat is niet echt nieuw. En de VS of de NAVO hebben ergens nog wel 2000 soldaten in de achterzak om het gat te vullen.
Ging het om de PvdA die met de rug tegen de muur stond en hem daarom voor een keertje recht hield? Natuurlijk was dat een factor, zeker voor de PvdA en Wouter Bos, maar hier was toch echt meer aan de hand.
En dat is het programma van bezuinigingen tot een bedrag van 35 miljard Euro dat het kabinet in voorbereiding had. Nadat o.l.v. Bos tegen de 100 miljard Euro was uitgegeven om de doorgerotte Nederlandse banken overeind te houden, kwam het kabinet met de rekening: de publieke sector moest bloeden voor het tekort. Net als in andere Europese landen moest wat er nog over was van de welvaartsstaat, nu maar worden ‘weggesaneerd’. Die bezuinigingen zullen politiek zwaar weer geven. Griekenland is daarvan een voorbode. Bij die komende storm willen ze een stabiele politieke basis voor de regering.
En met de PvdA is die er niet. Niet omdat de PvdA dat niet zou willen. De PvdA heeft bij alle mogelijke gelegenheden meegebogen met het CDA, in de kwestie rond de JSF, bij de eerdere beslissing om de missie in Uruzgan te verlengen, in de AOW-kwestie, de lijst is te lang voor dit artikel. Dat is het punt niet. Maar de Nederlandse politieke elite voorzag de situatie dat de PvdA na de gemeenteraadsverkiezingen gewoon over te weinig steun zou beschikken om de bezuinigingen te helpen doordrukken. Voor het doorvoeren van de bezuinigingen is een sterker kabinet nodig.
De Nederlandse politieke elite, gesteund door de bazen zal de komende verkiezingscampagne ingaan met het motto dat bezuinigingen “noodzakelijk” en “onvermijdelijk” zijn en “ons aller” toekomst moeten garanderen. Na de verkiezingen zullen ze op zoek gaan naar een stabiele regeringscoalitie om ze door te voeren. Dat is nog niet zo gemakkelijk. Ze kunnen niet meer steunen op de PvdA. Wilders is geen stabiele factor, zoals de ervaring met de LPF in 2003 heeft laten zien. Maar ze zullen ze zijn steun goed kunnen gebruiken en misschien het risico accepteren. Zo’n nieuw rechts kabinet zal onder applaus van de ondernemers, de Telegraaf en andere media, korte metten proberen te maken met de welvaartsstaat en de collectieve voorzieningen. Het naar voren halen van de AOW-maatregel (eerder in voeren dan in 2020) en geen gezeur (van de PvdA) over de zware beroepen is dan bijvoorbeeld zeker een optie…
Natuurlijk is zo’n kabinet binnen de kortste keren ondanks het warme applaus van ondernemers en hun media immens impopulair. Ongetwijfeld zal er ook grootschalig verzet ontstaan tegen een dergelijk zeer rechts kabinet; massa-protesten kunnen ook zo’n kabinet laten vallen. Alle belangrijke traditionele partijen, van PvdA tot VVD, hebben hun steun zien afkalven en zijn verzwakt. Het vertrouwen in `de politiek` is enorm gedaald. Probleem blijft, dat de onvrede zich voor een deel vertaalt in steun voor rechtse populisten zoals Wilders; een politiek alternatief ter linkerzijde moet nog opgebouwd worden. De SP zakt in de peilingen. De PvdA herstelt zich iets doordat ze met het kabinet gebroken hebben, maar het zou een illusie zijn om de PvdA tot ‘links’ te rekenen. De PvdA heeft zich al begin jaren negentig definitief van de arbeiders afgekeerd. Dat de PvdA nu niet meer meedoet met het kabinet is niet omdat ze geen bereidheid hebben om te bezuinigen: die is volop aanwezig, kijk maar naar de gemeenteraden. De arbeiders kunnen alleen rekenen op de SP en die staat helaas niet sterk genoeg.
Wat moet er dan gebeuren? De val van het kabinet geeft ons geen adempauze. De leiding van de FNV heeft gefaald het enorme potentiële verzet tegen de AOW-maatregel te mobiliseren. De strategie van onderhandelen in de achterkamertjes van de SER is totaal mislukt. Binnen de bonden (de bondsraden van FNV-Bondgenoten en de AbvaKabo) is opgeroepen tot verzet. Dat moet er nu zeker komen! Bij de AKZO en bij de gemeentes en provincies zijn al goede voorbeelden van verzet tegen de pogingen de crisis op te lossen over de ruggen van de arbeiders. De arbeidersbeweging moet zich verdedigen tegen elke vorm van bezuiniging en duidelijkheid eisen in de komende verkiezingscampagne.
De koers voor de SP is om de onduidelijkheid over de bezuinigingen bij gemeente, provincie en rijk te doorbreken en de pogingen te ontmaskeren om de lasten van de crisis (100 miljard voor de banken, wij moeten 35 miljard ophoesten) bij de gewone man en vrouw te leggen. En daarna het verzet dat ongetwijfeld massaal zal ontstaan, te mobiliseren en te bundelen. Stem SP bij de gemeenteraadsverkiezingen en de landelijke verkiezingen in de zomer!
|