Tienduizenden mensen die hun leven van armoede of angst zijn ontvlucht en in Nederland asiel hebben aangevraagd, leven al jarenlang in onzekerheid: Waar zal ik volgende week zijn? Zit ik dan in een AZC (azielzoekerscentrum), in afwachting van het besluit van de IND (Immigratie en Naturalisatie Dienst) of mag ik blijven?

Of ben ik dan, samen met mijn gezin, op straat aan het zwerven op zoek naar barmhartige mensen of instanties die ons willen helpen aan een dak boven ons hoofd en wat te eten, omdat we uitgeprocedeerd zijn, en het AZC ons zonder pardon en zonder enig middel van bestaan op straat heeft gezet? Of bevind ik me dan misschien in een uitzetcentrum in afwachting van een vliegtuig dat me terug zal brengen naar mijn land van herkomst, terug naar het leven waar ik juist voor gevlucht ben? Of zal ik inmiddels een verblijfsvergunning hebben gekregen, en naarstig op zoek zijn naar een baan en een woning, pogend een normaal leven op te bouwen voor mezelf en mijn gezin? 

Aan deze onzekerheid is voor velen eindelijk een einde gekomen, dankzij het zogenaamde "generaal pardon". Maar zo generaal is dat pardon niet; het geld slechts voor hen die vóór 1 april 2001 asiel hebben aangevraagd, en dus onder de oude vreemdelingenwet vallen. En als ze meer dan één keer over hun nationaliteit of naam gelogen hebben, dan kunnen ze alsnog vertrekken. Maar stel je eens voor dat je als een misdadiger opgesloten wordt, enkel omdat je een beter en veiliger leven voor jezelf en je gezin wilt. Je bent doodsbang dat je zult worden teruggestuurd naar het land waar je honger, oorlog of wat voor ellende dan ook te wachten staat. Zou in zo'n situatie niet iedereen liegen over zijn nationaliteit als dat de kans op een beter leven zou vergroten? Zelfs twee of meer keer?

De overheid noemt deze regeling dan ook geen 'generaal pardon', maar heeft het liever over het "bestuursakkoord over de afwikkeling van de nalatenschap van de oude Vreemdelingenwet". 

Volgens deze regeling zullen 30.000 asielzoekers een verblijfsvergunning krijgen. Dat is een goed begin. Maar er leven in Nederland naar schatting 150.000 illegalen, dus een simpel rekensommetje leert ons dat er 120.000 overblijven. Wat gebeurt er met hén?

Diegenen onder hen die nog onder de oude vreemdelingenwet vallen, maar niet aan de voorwaarden voor verblijfsvergunning voldoen, worden aan hun lot overgelaten.

Ze zullen aangezegd worden het land te verlaten, en als ze in een AZC verblijven, worden ze direct op straat gezet.

En dan zijn er nog de vele tienduizenden die ná 1 april 2001 asiel hebben aangevraagd, en dus onder de nieuwe vreemdelingenwet vallen. Wat gaat er met hén gebeuren? Hebben zij wat aan die nieuwe vreemdelingenwet? Een greep uit een rapport van de overheid, waarin de uitvoering van de nieuwe en de oude vreemdelingenwet met elkaar worden vergeleken: 

• Asielzoekers zonder papieren worden onder de nieuwe vreemdelingenwet vaker geweigerd.
• Bij afwijzing wordt er in de dossiers onder de nieuwe wet vaker melding gemaakt van de door de asielzoeker opgegeven nieuwe informatie, maar dit leidt slechts in 25% tot een wijziging van het besluit, onder de oude wet was dat 30%.
• Als de asielzoeker bezwaar aantekent tegen een beslissing, werd er onder de oude wet zelden op alle argumenten van de asielzoeker gereageerd; onder de nieuwe wet wordt er bijna altijd op alle argumenten gereageerd.
• Vrouwelijke asielzoekers krijgen onder de nieuwe vreemdelingenwet vaker een vrouwelijke tolk toegewezen, maar de ambtenaar die het verhoor voert, is nog steeds meestal een man. Wat voor vrouwen die mogelijk slachtoffer zijn geweest van sexueel geweld erg beangstigend kan zijn. 

De overheid geeft het dus zelf toe: de nieuwe vreemdelingenwet is niet echt een verbetering voor de mensen waar het om gaat.

Asielzoekers worden nog steeds als een stel misdadigers behandeld, en hun rechten worden nog steeds met voeten getreden.

Dit is een artikel uit onze krant, Offensief-krant nummer 181:

Neem een abonnement voor maar 15 euro!