|
Weiger te betalen voor crisis kapitalisme! |
|
|
|
|
vrijdag 20 november 2009 |
|
 De crisis van het kapitalisme is zeker zo erg als in de jaren dertig. De financiële crisis kost de wereldeconomie tot het einde van dit jaar zeker 7300 miljard euro! De bankiers zijn de grote winnaars; ze hebben de economie aan de rand van de afgrond gebracht. Officieel heeft de overheid de banken en financiële instellingen overgenomen en oefent nu ‘toezicht’ uit. In werkelijkheid hebben de banken hun enorme schulden en financiële rotzooi bij de overheid gedumpt met als grote taak die in de komende jaren bij de arbeiders neer te leggen. Wereldwijd moeten staten het geld dat ze aan de financiële sector hebben uitgegeven bij de arbeidersklasse terughalen door bezuinigingen en belastingverhoging over vele en vele jaren. De winsten voor de banken, de verliezen voor de gewone man!
Door Pieter Brans, Offensief Amsterdam
In Nederland gaat het om het onvoorstelbare bedragen van honderden miljarden euro´s. De arbeidersklasse wordt gedwongen deze miljarden in de komende jaren op te brengen. Om ons daarvan een voorstelling te maken: na de vorige zware recessie van 1979 volgden er 20 jaren van bezuinigingen onder Lubbers en Kok voordat de rekening was betaald… Lubbers bezuinigde zo´n 40 miljard gulden, dat is maar een schijntje vergeleken bij de huidige bedragen. De vraag is wat er na het bloedbad van de jaren tachtig en begin jaren negentig nog bezuinigd kan worden op onderwijs en gezondheidszorg, maar kapitalistische kranten spreken nu al over bezuinigingen van 35 miljard euro.
Dit is de harde werkelijkheid. De bankiers, kapitalisten en hun politieke vertegenwoordigers hebben er alle belang bij dat u dit allemaal niet te zwaar opneemt, vandaar dat de kranten en de beurzen een gevoel ademen van: hoezo crisis? De feiten zijn: de werkloosheid gaat volgend jaar naar de 600.000. Kleine zelfstandigen gaan over de kop. Huizenprijzen dalen. Bij de grote bedrijven in Nederland daalden de omzetten met 20 procent en de winsten met bijna 90%. Het kabinet dat de enorme bezuinigingen moet verdedigen, heeft er juist belang bij de zaken niet al te vrolijk voor te stellen. En minister Donner heeft gelijk als hij zegt: “Als een vrije val overgaat in een geremde, moet je niet zeggen dat we er al zijn”.
De werkelijkheid is er één van jaren van enorme bezuinigingen die pas later komen, omdat nu bezuinigen de economie zou laten instorten. De werkelijkheid is er één van jaren stokkende koopkracht. De werkelijkheid is een hoge werkloosheid. De werkloosheid is jaren van depressie vanwege het roofgedrag van banken en financiële instellingen. De miljardenuitgaven van de overheid houden de economie nu kunstmatig aan de praat. Als die wegvallen moeten de consumenten weer geld gaan uitgeven en ondernemers weer gaan investeren. Maar die zijn nog jaren bezig hun schulden af te betalen…
De plannen om op de AOW te gaan bezuinigen (4 miljard) zijn de eerste van vele. Zo zelfverzekerd zijn de kapitalisten van de noodzaak en de mogelijkheid om deze belachelijke bezuiniging door te voeren dat er nu zelfs burgerlijke economen roepen om verhoging naar 68. Dat geeft ook meteen het karakter van deze bezuiniging aan: als er geldtekort is (en dat is er voor de komende tientallen jaren!) waarom dan niet door naar 68 – 70 of nog hoger? Als we ze niet afstoppen bij 65, blijven ze komen voor meer!
Als wij niet vechten voor onze rechten, worden ze afgepakt onder het motto van economische ‘sanering’. En terugvechten loont: zoals de staalfabriek in China die open bleef na grootschalige protesten en autobedrijven in Engeland waar door actie tenminste een redelijke afvloeiingsregeling tot stand kwam. In IJsland verzet de bevolking zich tegen de belachelijke eis dat zij (met rente!) het geld moeten terugbetalen dat de banken in hun zak hebben gestoken (1,8 miljard euro aan Nederland en 2,5 miljard aan Engeland). Het is tegen dit soort logica dat wij de strijd moeten aanbinden. De kern is dat als wij niet vechten voor onze rechten en onze centen, ze zullen proberen om ze te komen halen. Het begint bij de AOW: 65 blijft 65. Maar dat gaat niet zonder strijd. De banken de miljarden, wij de rekening? Dat nooit!
|
