Afgelopen week verstuurde Geert Wilders van de Partij voor Vrijheid (PVV) naar diverse kranten een brief waarin hij opriep tot een verbod van de Koran, het heilige boek van de islam. In de brief, die enkel door de Volkskrant werd geplaatst, beweerde Wilders dat een gematigde islam onmogelijk is.

De islam is in zijn ogen een religie die moslims oproept “joden, christenen, andersgelovigen en niet-gelovigen te onderdrukken, vervolgen of vermoorden, vrouwen te slaan en te verkrachten en met geweld een wereldwijde islamitische staat te vestigen.” Wilders deed deze uitspraak onder andere naar aanleiding van de mishandeling van Ehsan Jami, de oprichter van een comité voor ex-moslims in Nederland, die Mohammed “een crimineel en een hypocriet” noemde.

Bovendien vergeleek Wilders de Koran met ‘Mein Kampf’ van Adolf Hitler: de Koran is in zijn ogen dus ook nog te vergelijken met een boek dat de vastlegging is van een fascistische ideologie die mogelijk meer dan 60 miljoen mensen het leven heeft gekost. Bewijzen of argumenten voor deze bewering levert Wilders niet, maar men zou hem ervan ook niet moeten verdenken dat het hem te doen is om zijn positie te beargumenteren.

Wat Wilders wil is shockeren en demagogie bedrijven: niets meer en niets minder. Waarom immers neemt Wilders enkel de islam op de korrel en schrijft hij niks over het christendom of het jodendom, twee religies die in elk geval in het verleden door extreme uitingen van geweld hun positie als dominante religie wilden realiseren. Is Wilders soms de kruistochten vergeten, de levenslange opsluiting en het publicatieverbod van de wetenschapper Galilei door de Rooms-Katholieke Kerk, de Spaanse Inquisitie, de jacht van protestanten door de Katholieke Kerk, de Beeldenstorm enzovoorts?

De ‘beschaving’ van de joodse en christelijke religies die nu zogenaamd een feit is – als we onze ogen even sluiten voor het optreden van fundamentalistische Joden en de Israëlische regering in de Palestijnse gebieden én de conservatieve denkbeelden die door de leiders van de Katholieke Kerk wereldwijd en door dogmatische christenen in een gemeente als bijvoorbeeld Staphorst worden geuit – is bovendien een gevolg van een matigende invloed die juist na deze bloedige gebeurtenissen plaatsvond. Bovendien hebben het Jodendom en het Christendom 2 millennia gedaan om te komen op het ‘beschavingsniveau’ waar ze nu zijn, terwijl de islam nog ‘slechts’ 1400 jaar bestaat. Dit is geen enkele rechtvaardiging voor het plegen van geweld tegen andersdenkenden op basis van een religie, maar het is wel een nuancering van het beeld dat enkel de islam een gewelddadige religie zou zijn en dan ook nog één die inherent en structureel gewelddadig is. Elke religie maakt zijn eigen ontwikkeling door, het jodendom en het christendom hebben dat gedaan en de islam zal precies hetzelfde doen.

Een meer fundamentele vraag is waarom elke religie dit soort bloedige geschiedenissen kent en daarnaast nog een traditie heeft van strikte gehoorzaamheid aan de ‘geboden’ die elke religie voorschrijft. Religies hebben in de geschiedenis van de menselijke samenleving altijd tot doel gehad om een achterban van makke schapen te creëren die de bestaande ordening van de maatschappij niet in twijfel zouden trekken. “Houd jij ze dom, dan houd ik ze arm” is een welbekend citaat uit een denkbeeldig gesprek tussen een pastoor en een werkgever uit het begin van de twintigste eeuw.

Of het hier nu om het jodendom, het christendom of de islam gaat; er wordt aan mensen voorgehouden dat zolang ze brave, godvrezende en gezagstrouwe burgers zijn zolang ze op aarde zijn ze daarvoor in het hiernamaals zullen worden beloond. Op die manier trachten religieuze leiders als trouwe bondgenoten van de heersende klasse, de kapitalistische wereldelite, hun aanhang te weerhouden van de strijd voor een fundamentele verandering van de huidige maatschappij. Bijkomend element is dat het bestaan van diverse religies wordt gebruikt om tussen christenen, joden, moslims en andersdenkenden een verdeeldheid te creëren die collectieve actie voor een dergelijke verandering af te zwakken of liever nog: onmogelijk te maken.

Half juli werd door minister Ella Vogelaar van Integratie gesteld dat Nederland over een paar eeuwen mogelijk een land is met een joods-christelijke-islamitische traditie. Dit veroorzaakte ophef bij heel politiek rechts Nederland, maar met name ook bij Wilders en de PVV, die zelfs eiste dat Vogelaar haar uitspraak zou intrekken. Politici als Wilders, maar ook burgerlijke commentatoren als Afshin Ellian en Léon de Winter, zijn er slechts op uit in de Nederlandse maatschappij verdeeldheid te creëren onder moslims enerzijds en andersdenkenden anderzijds. Een verdeel-en-heers tactiek is immers behulpzaam aan de realisatie van hun neoliberale ideologie in de maatschappij. Dat zij hiervoor ex-moslims als Ehsan Jami, maar ook Ayaan Hirsi Ali, als spreekbuis kunnen gebruiken, komt hen enkel goed uit.