Veel mensen zullen opgelucht adem hebben gehaald toen ze hoorden van de val van het kabinet Balkenende 4. Eindelijk, misschien even een adempauze in de bezuinigingen, misschien wat uitstel van de verhoging van de AOW-leeftijd, de militaire missie in Uruzgan komt in ieder geval niet terug, misschien zijn we zo even af van al die narigheid. Geen arbeider die een traan zal laten om het omvallen van dit kabinet, integendeel.

In Oost-Europa sloeg de economische crisis hard toe. Vooral de Baltische staten zagen hun economie de dieperik in duiken, met economische recessies in dubbele cijfers. Deze landen zijn zo goed als failliet. Armoede, zware loondalingen, slechte woonvoorzieningen, onbetaalbaar onderwijs,... treffen er de meeste arbeiders en hun gezinnen. Wij spraken met Vyte, een Litouwse in België. Ze heeft nog regelmatig contacten met haar familie in haar thuisland. Het verhaal van Litouwen, zou op korte termijn wel eens in landen als Griekenland, Spanje, Portugal,... herhaald kunnen worden.

Robert Service, de auteur van een nieuw boek over Trotski, weigerde om in debat te treden met de Socialist Party, onze Engelse zusterpartij. Het feit dat hij een boek schrijft om Trotski aan te vallen, is geen toeval. Het is onderdeel van een bewuste poging om de ideeën en methode van Trotski onder een hoop leugens en verdraaiingen op te bergen. Peter Taaffe geeft in een video een kritiek op het boek. Er zijn vijf delen.

Offensief brengt elke twee maanden een krant uit en als de nieuwe uitkomt zetten we de oude online. Bij deze publiceren we het november/december nummer van afgelopen jaar. Je kunt deze online lezen in de hieronderstaande artikels of het downloaden als PDF.

De strijd voor het behoud van de AOW-leeftijd komt in een beslissende fase. De illusie dat in achterkamertjesoverleg een compromis bereikt kon worden over “alternatieve bezuinigingen”  is doorgeprikt door de werkgevers. Het kabinet heeft een standpunt ingenomen. De PvdA-leiding probeert het kabinetsbeleid met de moed der wanhoop te verdedigen in de eigen partij en daarbuiten. Het CDA doet of zijn neus bloedt. De PVV probeert het verzet tegen de verhoging van de AOW-leeftijd te kapen met een uurtje folderen in Rotterdam.

Op 5 november stonden nog zo’n 2000 vakbondsleden en betogers tegen de verhoging van de AOW naar 67 jaar in de kou op het Plein in Den Haag. In de kou gezet door vooral de Partij van de Arbeid, maar natuurlijk ook door de andere twee regeringspartijen, die de crisis hebben aangegrepen om het laatste fundament van de ‘verzorgingsstaat’ te slopen. Dit stilte-protest, georganiseerd door de vakbondsleiding van de vakcentrale FNV, kan evenzogoed uitgelegd worden als een stilte uit schaamte voor alle illusies die ze de afgelopen jaren zijn blijven verspreiden over de PvdA.

Bij de landelijke verkiezingen van 2011 zal de PvdA wegzakken als partij. Zelfs de laatste groep oudere arbeiders laat de PvdA dan in de steek vanwege de AOW-politiek. De groei van de PVV is voorlopig de grootste drijvende kracht in de Nederlandse politiek. De andere partijen zijn in feite allemaal verwikkeld in een race met de PVV.

De PVV van Geert Wilders maakt een grote groei door. Bij de Europese verkiezingen was de PVV de grote winnaar met 17% van de stemmen en werd na het CDA de grootste partij; in opiniepeilingen is de PVV nu zelfs de grootste partij geworden. Op dit moment baart Wilders opzien door zich tegen de verhoging van de AOW-leeftijd te keren en beweert hij dat de PVV een partij voor “de gewone man” is. De PVV verdeelt echter met haar racisme juist de gewone mensen en zet ons tegen elkaar op. En alles wat ons verdeelt, verzwakt ons; als wij, migranten en Nederlandse arbeiders en jongeren, niet samen vechten maar tegen elkaar, kan de regering als lachende derde doorgaan met zijn afbraakbeleid.

Voor een socialistisch alternatief op oorlog en terreur

De Afghaanse bevolking lijdt al vele tientallen jaren onder de gevolgen van militair ingrijpen in het land. Acht jaar nadat toenmalig VS-president George Bush en zijn trouwe luitenant Blair een oorlog begonnen in Afghanistan, lijkt deze “oorlog tegen het terrorisme” nog niets te hebben opgeleverd. Ook nu weer leunt de VS vaak op de krijgsheren die ze twintig jaar geleden steunden. Veel meer dan een ongeorganiseerde misdadigersbende is dit niet. De huidige Amerikaanse president overweegt om nog eens 40.000 extra troepen te sturen en ook Gordon Brown wil 500 extra militairen naar Afghanistan sturen. Dit zal de problemen in het land niet oplossen.

Afgelopen oktober had Ierland haar tweede referendum over het Verdrag van Lissabon, de eerste keer had de arbeidersklasse immers een fout antwoord gegeven... En na een storm van propaganda, leugens en bangmakerij kreeg de Ierse (en ook Europese) elite het antwoord dat ze wilde afdwingen: Ja. Maar wat is nu eigenlijk het socialistisch alternatief op Europa?